Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος | Οι απειλές δεν βοηθούν
17538
post-template-default,single,single-post,postid-17538,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Οι απειλές δεν βοηθούν

Οι απειλές δεν βοηθούν

Οι απειλές δεν αποτελούν συνέπειες. Ορισμένες φορές οι γονείς απειλούν τα παιδια τους λόγω μιας συγκεκριμένης συμπεριφοράς. Πολύ συχνά οι απειλές δεν μπορούν και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν πρέπει να πραγματοποιηθούν. Ποτέ μην χρησιμοποιείτε απειλές ως επιλογή: για παράδειγμα “αν δεν σταματήσεις να πειράζεις την αδερφή σου θα φας ξύλο”

Ποτέ μην δίνετε τελεσίγραφα για επιλογές

Τα τελεσίγραφα σπάνια μπορούν να εκτελεστούν και σύντομα τα παιδιά αντιλαμβάνονται οτι πρόκειται περί κενού λόγου για παράδειγμα: “αν δεν ησυχάσεις δεν θα σου ξαναμιλήσω”.

Μην δίνετε επιλογές όταν ουσιαστικά δεν υπάρχουν

Για παράδειγμα “θα ήθελες να φορέσεις το παλτό σου τώρα; Πρέπει να φύγουμε τώρα”. Δεν υπάρχει επιλογή στη συγκεκριμένη περίπτωση: το παιδί πρέπει να φορέσει το παλτό του τώρα.

Οι συνέπειες πρέπει να συνδέονται με τη συμπεριφορά

Ανάρμοστη

Κατάφερες να σπάσεις το παιχνίδι σου χτυπώντας το στον τοίχο. Κατά συνέπεια δεν θα δεις τηλεόραση για μια εβδομάδα.

Σωστή

Επέλεξες να σπάσεις το παιχνίδι σου χτυπώντας το στον τοίχο. Δεν επιτρέπεται να χτυπάς πράγματα και να τα σπας σκοπίμως. Κατά συνέπεια χάνεις το προνόμιο να παίξεις με τα παιχνίδια σου για δυο μέρες.

Οι επιλογές και οι συνέπειες αποδίδουν μόνο όταν τα παιδιά είναι σε σωστή θέση να ξεχωρίσουν το καλό από το κακό, όταν μπορούν να επιδείξουν την επιθυμητή συμπεριφορά και όταν έχουν τη νοητική ικανότητα να κάνουν ενσυνείδητες επιλογές. Η τιμωρία ενός βρέφους αποτελεί λανθασμένο παράδειγμα από το γονιό να του ασκηθεί ποινή, γιατί το βρέφος, δεν μπορεί να κατανοήσει την πραγματικότητα, είναι πολύ μικρό για να επιδείξει την επιθυμητή συμπεριφορά.

Οι βίαιες συνέπειες δεν είναι ποτέ αποδέκτες ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα του παιδικού παραπτώματος. Αυτό που μαθαίνει το παιδί μετά από τέτοιες ενέργειες, είναι η αντιπάθεια προς την εξουσία, μια εκδικητική φιλοσοφία και η ιδέα οτι με φωνές και με χτυπήματα μπορείς να εξαναγκάσεις τους άλλους να κάνουν αυτό που θέλεις. Τέτοιες συμπεριφορές οδηγούν σε περισσότερη βία και περισσότερα προβλήματα για την οικογένεια.

Η συνεπής εφαρμογή των κατάλληλων συνεπειών προς τα παιδιά, τα βοηθούν να μάθουν υγιείς τρόπους ελέγχου της συμπεριφοράς τους.